نقش حنا و جلبیل خوسی جلوه ای از هنر بانوان مینابی

چاپ

photo_2004-12-31_23-40-31به گزارش میراث جرون از میناب حنا امروزه نه تنها در ایران، بلکه در بزرگ‌ترین مراکز زیبایی اروپا و آمریکا هم به یکی از مواد آرایشی مدرن تبدیل شده است.
یکی از متداول ترین حنا ها با رنگ های قهوه ای و قرمز به جهت مرغوبیت رنگ و با ماندگاری بالا ی آن حنای قشمی با نقش و نگارهای زینتی آن در بین زنان و دختران مینابی کاربرد بیشتری دارد بطوریکه اغلب گردشگران و میهمانان هرمزگان در ایام نوروز از نقش های زینتی حنا استقبال خوبی کرده اند.
اغلب نقش و نگارهای بکار رفته بر روی دست و پای دختران و زنان مینابی از نوع حنای قشمی، حنای هندی جلوه های خاصی از هنر دست بانوان مینابی را نمایان می کند، و این را هم باید مدنظر قرار داد که حنا، به واسطه داشتن آمونیاک در بین زنان باردار کاربرد کمتری دارد.
نقش های هندی، خلیجی یا بندری و عربی یکی از رایجترین نقش و نقش و نگارهای زینتی است که نقش بندری یکی از پرطرفدار ترین نقش هایی است که اغلب عروس های مینابی این طرح را بعنوان یک طرح بومی انتخاب می کنند.
نقش هایی که بصورت گل های در هم پیوسته و آزین بندی های خاصی بر روی دست و پای دختران و زنان این شهرستان حک می شود و در قیمت های ۳۰۰ هزار تومن برای هر نوعروس طرح ریخته می شود.

جلبیل خوسی یکی دیگر از هنر های دستی و بومی زنان در شهرستان میناب بشمار می رود که از لحاظ قیمت و جذابیت بر سایر چادر های زنان این شهرستان برتری دارد.
جیلبل خوسی یک ماه طول می کشد تا دوخته شود و به جهت ماندگاری بالا و جذابیت و تازگی آن طرح های بکار رفته بر روی آن اصلا” قدیمی نمی شد و سال به سال بر جذابیت آن افزوده می شود.
جلبیل های خوسی در طرح های تک ، پروانه ای،کاکله ای و طرح خرچنگ و غیره با ردیف هایی از گل های زیبای فرفره ای، گوشواره ای نقوش ستاره های ۴پر،۶پر و ۸ پر دوخته می شود و بر روی سر زنان مینابی می درخشد. .
اجرای طرح کل بر روی پارچه های توری با انواع طرح و لقاب های گوناگون د ردو نوع گلابتونی، پولک و خوس که اغلب بر روی کم توسط دختران میناب دوخته می شود که در قیاس با سایر چادرهای محلی از قیمت و کیفیت بیشتری برخوردار است.
جلبیل خوسی از روسری های نفیس و زیبای هرمزگان می باشد که به وسیله خوس های از طلا و نقره ی اصل و عمدتا بر روی تور مشکی و گاهی بر روی تورهای سبز و سفید دوخته می شود و جلبیل خوسی، جلبیل بستکی، جلبیل ملافه ای، جلبیل پولکی، جلبیل کزین، جلبیل گل شاهینی و جلبیل توری هفت رنگ از متداول ترین چادرهای بندری با بیشترین کاربرد در بین زنان هرمزگان است.
نوع دیگر جلبیل ،جلبیل پولکی است.این جلبیل با پارچه توری مشکی بر روی کمه یا کارگاه بسته شده و به وسیله گلابتون و پولک های ریز و درشت تمام سطح آن گلدوزی می شود. در این نوع جلبیل پولک ها به شکل دانه دانه و گاه مدور و در کنار هم بر روی جلبیل کار می شود.
روسری در گویش محلی جلبیل خوانده می شود که ریشه در کلمه جلباب به معنای چادر فراخ دارد.